ลาก่อนแล้วสิน่ะชีวิตเด็กม.ต้นที่ผ่าน
สิ่งต่างๆในวัยม.ต้น ได้สอนอะไรแก่พวกเราหลายอย่าง
สอนให้รุ้จักกับการรุ้รักสามัคคี
สอนให้เรารุ้จักเพื่อนที่ดี
สอนให้เราได้รับรุ้เรื่องราวต่างๆๆของโลกใบนี้
สอนให้เราได้รุ้จักกับความรัก
จากวันนั้น วันที่ได้เข้ามาเยียบ ปากเกร็ดเป็นครั้งแรก
วันนั้นรุ้สึกหวั่นๆ ว่า เข้ามาแล้วจะมีเพื่อนเปล่าว๊า
เข้ามาแล้วจะอยู่ยังไงว๊า
เห้ย!! เข้าที่นี้ได้จริงเหรอว่ะ
พอมาเรียนปรับพื้นฐาน
เรียนๆก้อได้เจอเพื่อนดีๆ
แต่เราก้อยังไม่หนิทกานมาก
พอเราได้รุ้ว่าเราสอบคัดห้อง
ได้มาติดห้อง 3
เราดีใจจนวิ่งรอบบ้าน
ดีใจที่ว่า
อย่างน้อยก้อพยายามจนมาอยู่ห้องต้นๆได้ว่ะ
จากนั้นเป็นต้นมา ก้อได้ยุห้อง 3 มาตลอด
หลายๆคนในห้องอาจจะคิดว่า
ทำไมกุทำได้แค่นี้เหรอ
กุตั้งใจแทบตาย
กุได้แค่ห้อง 3 เหรอ
เราอยากบอกว่า แกคิดผิดไปมาก
หากแกลองมองห้อง 1 ห้องที่ว่าเก่งที่สุดในสายชั้น
ดุพวกเด็กเก่งเค้าทำกัน
นี่เหรอ ที่เรียกว่าเด็กเก่ง
ใช้กำลังมากกว่าสมองทำงาน
โดยชาเพาะ ตอนไปเข้าค่าย
ตอนนั้น เรารุ้สึกภูมิใจ กับห้องเรามากๆๆ
ที่สามารถเก็บอารมณ์ความรุ้สึกได้ดีมาตลอด
ขอชื่นชมจากใจจริงน่ะเว้ย เพื่อน
จนถึงตอนนี้
พวกเราก้อแยกย้ายกันไปต่างๆนานา
จวบจนวันนั้นถึงวันนี้ กุก้อรุ้สึกภูมิใจมาตลอดว่า
กุได้ยุห้อง คิง
ได้ยุห้อง 3
ห้องที่แต่ก่อนเป็นห้องรองคิง
กลับกลายมาเป็นคิง
ภายในเวลาปีเดียว
ก้อต้องขอชื่นชมเพื่อนๆเรา
มิ้ง จี๋ ตาล หนู และกลุ่มที่ทำบอร์ดทุกๆคน
ที่ตอนม.1ช่วยกันทำบอร์ด
และคนอื่นๆ
ที่พยายาม ตั้งใจเรียน เพื่อให้ห้องเราชนะห้อง 1 แล้ว
ห้องเราก้อมาชนะห้อง 1 จริงๆอย่างที่พวกเราหวัง
ขอบคุนทุกๆคน
ที่รักและเข้าใจกันและกันมาตลอด
ถึงห้องเราจะมีทะเลาะกันบ้าง
แต่มันก้อไม่มากพอที่จะลบเวลาที่เรารักกันได้ออก จิงป่ะ
คนมีคู่ไม่รู้หรอก-Gear Night
For Friend to Friend
รักเพื่อนไม่มีเปลี่ยนแปลง
จะรักแบบนี้ ยังงี้ ตลอดไป
ตราบนานเท่านาน
----------------------------------------
ลาก่อน
แต่ไม่ลาจาก
ถึงเวลาจากก้อต้องจาก 3 ปี เหมือน 3 วัน สำหรับ 3 ปี ที่ผ่านมา
ถึงจะมีวันที่เศร้าบ้าง
ถึงจะมีวันที่สุขพร้อมน้ำตาบ้าง
แต่มันก้อดีน่ะ...
